Σ’ έναν πέτρινο χώρο
στέκονται μόνες δυνάμεις.
Μπολιάζουν αυθαίρετα τα μάτια μου
μικρούς αστρανθούς,
ξέρεις πως όταν χαμηλώνω το βλέμμα
με κεντρίζει στα όνειρα
η ηχώ απ’ τους μελισσοφάγους.
Σκούροι κορμοί
εμφανίζονται σαν αγρίμια,
ανάμεσα απ’ τα κλαδιά τους
ψάχνει ο γαλάζιος μας χρόνος.
Με την νοσταλγία
νυχτερινών κήπων
γεμίζει η δροσιά της νύχτας
ρόδα κι ευγνωμοσύνη.
Άνεμος γαλάζιος
σμίγει με πορφυρές κορώνες.
Μαγικά σχήματα.
Πες μου
με μια ασημένια βεβαιότητα
πως σα φεγγάρι
θα σταθούν οι αντοχές μας.
Κοιμάσαι;
Αυγουστιάτικος ουρανός,
τριζόνι,
βρεγμένος δυόσμος.
Τι ταξιδεύει στη νύχτα;
Τρίζουν τα φύλλα της μεγάλης μπανανιάς.
Βασιλεύει ο κόσμος
πλαγιάζουμε μ’ αστερωμένους καθρέφτες.
Να θυμάμαι να κλαίω
όταν όλα είναι αληθινά.
Και να λαξεύω τα όνειρα.
Σωπαίνω
συγκεντρώνονται τα χάδια του ήλιου
στα μαλλιά μου
τα γυρνάω χρυσάφι στη νύχτα
σε κύμα ελεύθερο
να γίνονται διαμάντια στις χώρες σου.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 